برآورد سطح و بررسي عوامل مؤثر بر مرگ‌ومير شهر تهران در سال 1384 و روند تحولات اپيدميولوژيك آن در سي ساله‌ي اخير

محمد ميرزايي، ليلا عليخاني

چكيده

نويسندگان مقاله بر اين باورند كه اگرچه پيشرفت علم پزشكي، كشف داروهاي جديد، فراگيرشدن تكنولوژي بهداشت عمومي و بهبود در توليد و عرضه‌ي مواد غذايي از مهم‌ترين عوامل كاهش مرگ‌ومير در اكثر كشورهاي جهان بوده است، اما بررسي‌ها بيانگر آن است كه علل و عوامل مؤثر بر كاهش مرگ‌ومير در كشورهاي مختلف و حتي در مناطق مختلف يك كشور به‌طور چشم‌گيري متفاوت بوده است. آن‌ها شاخص‌هاي مرگ‌ومير به‌ويژه مرگ‌ومير نوزادان و اطفال را از مهم‌ترين ملاك‌هاي ارزشيابي سطح توسعه‌يافتگي و نيز پي بردن به اين گونه تفاوت‌ها در مناطق مختلف جهان مي‌دانند.

نويسندگان مقاله تلاش كرده‌اند تا پس از ارايه‌ي تصويري كلي از مباني نظري، به بررسي هرچند گذراي روند تحولات جمعيت ومرگ‌ومير در مناطق مختلف دنيا و ايران بپردازند و سپس سطح مرگ‌ومير گروه‌هاي مختلف سني و جنسي شهر تهران در سال 1384 را برآورد و در نهايت به بررسي و ارزيابي تحولات اپيدميولوژيك شهر تهران در فاصله‌ي دو مقطع زماني 1354 و 1384 بپردازند.

نتايج نشان مي‌دهد كه سطح مرگ‌ومير در همه‌ي گروه‌هاي سني و جنسي در سال 1384، در مقايسه با بررسي‌هاي گذشته، كاهش چشم‌گيري داشته و علل مرگ‌ومير نيز تغيير يافته است. در تحليل نهايي، نويسندگان مقاله بر لزوم ترسيم دقيق چهره‌ي مرگ‌ومير در جامعه، براي ارزيابي برنامه‌هاي بهداشتي و برنامه‌ريزي در زمينه‌ي افزايش طول عمر و سلامت انسان‌ها تاكيد كرده‌اند.

واژگان كليدي:

مرگ‌ومير، سطح مرگ‌ومير، علل مرگ‌ومير، تحولات اپيدميولوژيك، تركيب سني ـ جنسي، تهران

 اين مقاله در نشريه‌ي "نامه‌ي انجمن جمعيت‌شناسي ايران" سال دوم، شماره‌‌ي 3، تابستان 1386، صص 60-30 چاپ شده است. براي دريافت فايل متن كامل مقاله به صورت پي دي اف، لينك زير را كليك كنيد.

http://profs.basu.ac.ir/h-hoseini/free_space/mortality%20and%20epidmulogical%20change%20in%20tehran%20city.pdf