مهاجرت بين‌استاني و بازتوزيع جمعيّت در ايران طيّ سال‌هاي 1375-1365

مرتضي كشت‌كار

چكيده

مهاجرت و بازتوزيع جمعيّت در داخل كشور از مهم‌ترين عواملي هستند كه سياستگذاران جامعه براي هدايت جمعيّت به بخش‌هاي مختلف اقتصادي بايد به آنها توجّه داشته باشند. در بررسي‌هاي دموگرافيك، مطالعه‌ي تغييرات جمعيّتي حاصل از مهاجرت امري ضروري است. در اين مطالعه كوشش شده است تا ابتدا مهاجرت‌هاي بين‌استاني در فاصله‌ي سال‌هاي 1365 و 1375 مورد بررسي قرار گيرد و سپس تأثير مهاجرت و افزايش طبيعي جمعيّت در بازتوزيع جمعيّت در اين دوره معيّن گردد. هم‌چنين استان‌هاي مهاجرپذير و مهاجرفرست مشخّص شده اند. تنها 6 استان كشور مهاجرپذير و بقيه‌ي استان‌ها مهاجرفرست بوده اند. در مجموع طيّ سال‌هاي 1365 و 1375 مجموع قدر مطلق خالص مهاجرت‌هاي استان‌هاي كشور 1126534 نفر بوده است.

 واژگان كليدي

مهاجرت بين‌استاني، بازتوزيع جمعيّت، برون‌كوچان، درون‌كوچان

اين مقاله در نشريه‌ي "فصل‌نامه‌ي جمعيّت" ۱۳۸۱، شماره‌‌ي ۴۲ چاپ شده است. براي دسترسي به متن كامل مقاله، لينك http://www.nocrir.com/faslname/42/fasl42-f2.htm را كليك كنيد.