مهاجرت روستائيان به شهر و اثرات آن در كاهش فقر روستايي

رونالد اسكلدون

مترجم: حميدرضا وجداني

"سياست‌هايي كه امكان تحرّك بيش‌تري را براي جمعيّت مي‌پذيرند، احتمالاً با سياست ارتقاء زندگي توده‌ي مردم هماهنگي بيش‌تري دارند." بيش از 71 درصد از فقراي جهان در اواسط دهه‌ي 1980 در ناحيه‌ي اسكاپ زندگي  مي‌كرده‌اند كه اكثريّت عظيمي از آن در مناطق روستايي اين ناحيه ساكن بوده‌اند (به نقل از گزارش بانك جهاني 1990 ). در مقايسه‌ي پديده‌ي فقر در مناطق شهري و روستايي، در روستاها هم از نظر ديد كلّي و هم ازنظر تعداد، فقر بيش‌تري مشاهده مي‌شود. به اين ترتيب، ممكن است چنين نتيجه‌گيري شود كه برنامه‌هاي ريشه‌كني فقر مي‌بايد در بخش روستايي متمركز شوند.

اين مقاله درصدد بحث عمومي پديده‌ي فقر نيست بلكه سعي دارد ارتباطات معني‌داري كه بين شهر و روستا وجود دارد را مشخّص نمايد و ايـــــن مطلـب را خاطر نشان مي‌سازد كه هر برنامه‌اي‌ كه منحصراً بر روي مناطق روستايي (يا مناطق شهري) متمركز شود، بسياري از نيروهاي واقعي كه مي‌تواند در كاهش فقر مؤثّر باشد، ناديده انگاشته است؛ نگرش به مناطق شهري و يا روستايي به صورت جداگانه كار خطائي است.

اين مقاله در نشريه‌ي "فصل‌نامه‌ي جمعيّت" ۱۳۷۹، شماره‌‌ي ۳۷ و ۳۸ چاپ شده است. براي دسترسي به متن كامل مقاله، لينك http://www.nocrir.com/faslname/37-38/37-38-f6.htm را كليك كنيد.