مدلي براي تبيين نرخ مشاركت اقتصادي زنان شهري و تحوّلات آينده
مدلي براي تبيين نرخ مشاركت اقتصادي زنان شهري و تحوّلات آينده
لادن نوروزي
چكيده
نتايج مدل ارائهشده در اين تحقيق، نشانگر آن است كه مهمترين عامل مؤثّر بر احتمال مشاركت زنان شهري در بازار كار ايران، سطح تحصيلات آنان است. افزايش سهم زنان داراي آموزش عالي در سالهاي آتي، به تنهايي ميتواند ساليانه نزديك به 5/0درصد بر نرخ مشاركت زنان شهري بيفزايد. بالارفتن سنّ ازدواج و افزايش سهم نسبي دختران مجرّد از جمعيّت زنان، دوّمين عامل مؤثّر در افزايش نرخ مشاركت زنان خواهد بود. كاهش قدرت خريد و تغيير ساختار سنّي جمعيّت از ديگر عوامل تأثيرگذار در روند رشد نرخ مشاركت زنان هستند. از سوي ديگر افزايش نرخ بيكاري، مؤثّرترين اهرم در جهت كاهش نرخ مشاركت زنان شهري است.
اين مقاله در مجلهي "پژوهش زنان"، شمارهي ۴ تابستان ۱۳۸۱ صص ۱۶۰-۱۳۸ چاپ شده است. براي دسترسي به متن كامل مقاله، لينك http://sid.ir/fa/ViewPaper.asp?ID=26249&varStr=3;نوروزي%20لادن;پژوهش%20زنان;تابستان1381;1;4;138;160 را كليك كنيد.