سياست‌‌هاي اقتصادي كلان و بازار كار زنان در ايران

زهرا (ميلا) علمي

چكيده

بازار كار كنوني ايران با انبوهي از جمعيّت متقاضي كار رو به‌روست. گسترش ناكافي فرصت‌هاي اشتغال افزايش ميزان بيكاري را به دنبال خواهد داشت. فرآيند ايجاد اشتغال نه با تقاضاي بيكاران تناسب دارد و نه حتّي با تعداد دانش‌آموختگان دانشگاهي يا جمعيّت كشور.

در اين پژوهش، سياست‌هاي اصلي اقتصادي در سطح كلان و آثار آن‌ها در نيروي كار زنان در بازار كار بررسي و سياست‌هايي چون كاهش ميزان باروري، گسترش آموزش و پرورش، مهار ميزان تورّم، خصوصي‌سازي و رشد اقتصادي بررسي و تحليل مي‌شود. نتايج اين بررسي نشان مي‌دهد كه رشد اقتصادي به توسعه‌ي ظرفيت‌هاي كلان اقتصادي منجر مي‌شود، امّا ميزان بيكاري را كاهش قابل‌توجّهي نداده است. ميزان باروري در سال‌هاي اخير كاهش قابل‌توجّهي يافته است، امّا آثار آن در ميزان مشاركت زنان چندان چشم‌گير نبوده است. افزايش ميزان تورّم زنان را به ورود به بازار كار تشويق مي‌كند. با افزايش تعداد زنان داراي تحصيلات عالي، بازار كار نمي‌تواند پاسخ‌گوي نيازهاي جمعيّت زنان باشد و در آينده‌اي نزديك جامعه با بحراني جديد مواجه خواهد شد: بحران بيكاري زنان جوان تحصيل كرده.

اين مقاله در مجلّه‌ي "پژوهش زنان"، شماره‌ي ۲ تابستان ۱۳۸۳ صص ۳۷-۱۷ چاپ شده است. براي دسترسي به متن كامل مقاله، لينك http://sid.ir/fa/ViewPaper.asp?ID=5825&varStr=8;علمي%20زهرا%20(ميلا);پژوهش%20زنان;تابستان%201383;2;2;17;37 را كليك كنيد.