بررسي وضعيّت مضيقه‌ي ازدواج در ايران بر اساس سرشماري 1385

وكيل احمدي، رضا همّتي

چكيده

هدف از نگارش مقاله‌ي حاضر بررسي وضعيّت ازدواج و زناشويي و مضيقه‌ي ازدواج با روش تحليل ثانويه و اتکاء به داده‌هاي سرشماري سال 1385 مي‌باشد. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد که نسبت جمعيّت ازدواج‌نکرده به تفکيک گروه‌هاي سنّي و مناطق شهري و روستايي متفاوت است. هم‌چنين با افزايش سطح تحصيلات، ميزان جمعيّت ازدواج‌نکرده افزايش مي‌يابد، البتّه اين افزايش براي هر دو جنس، در مناطق روستايي بيش از مناطق شهري است. نتايج محاسبه‌ي مضيقه‌ي ازدواج نيز نشان مي‌دهد تا سال 1390، تقريباً مضيقه‌ يا تنگناي ازدواج براي دختران وجود دارد و در دهه‌ي 1390 اين تنگنا براي پسران خواهد بود، البتّه شدّت اين مضيقه خيلي زياد نيست و جوانان خود را در بازار منعطف ازدواج با توزيع سنّي همسران در دسترس و موجود سازگار خواهند کرد.

كليد واژه:

ازدواج، مضيقه‌ي ازدواج، زنان، تحصيلات، نسبت جنسي، سرشماري 1385

اين مقاله در نشريه‌ي "مطالعات راهبردي زنان"، شماره‌ي ۴۱، پاييز ۱۳۸۷، صص ۶۴-۴۳ چاپ شده است. براي دسترسي به متن كامل مقاله به صورت فايل پي دي اف، لينك http://sid.ir/fa/ViewPaper.asp?ID=83745&varStr=1;احمدي%20وكيل,همتي%20رضا;مطالعات%20راهبردي%20زنان%20(كتاب%20زنان);پاييز%201387;11;41%20(مسايل%20دختران);43;64 را كليك كنيد.