حاملگيهاي ناخواسته و عوامل مؤثّر بر آن در ايران
حاملگيهاي ناخواسته و عوامل مؤثّر بر آن در ايران
محمّدجلال عبّاسي شوازي، ميمنت حسيني چاووشي، بهرام دلاور
چكيدهمطالعات بيانگر آن است كه عليرغم موفّقيّت برنامهي تنظيم خانواده در ايران در سالهاي اخير، نسبت قابلتوجّهي از حاملگيها، ناخواسته هستند. هدف از اين مطالعه تعيين ميزان حاملگيهاي ناخواسته و تعيينكنندههاي جمعيّتي و اجتماعي ـ اقتصادي آن در ايران ميباشد. به منظور دستيابي به اهداف اين مطالعه، دادههاي "بررسي ويژگيهاي جمعيّتي و بهداشتي در ايران" انجامشده در سال 1379 توسّط وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشكي مورد استفاده قرار گرفت و تعداد 5420 نفر از زنان همسردار حامله در زمان مطالعه انتخاب و بررسي گرديدند.
نتايج نشان داد كه در زمان تحقيق براي حدود 35 % از حاملگيها تصميمگيري و برنامهريزي انجام نشده بود كه حدود 19 % آن نابهنگام و 16 % ناخواسته بود. بين ميزان حاملگيهاي برنامهريزينشده و نوبت حاملگي زنان ارتباط وجود داشت. علاوه بر آن، درصد قابلتوجّهي ( 42 % ) از زناني كه حاملگي خود را برنامهريزي نشده اظهار داشتند پيش از حاملگي از يك روش پيشگيري استفاده ميكردند. روشهاي سنّتي و قرص به ترتيب بالاترين روش مورد استفاده قبل از حاملگيهاي ناخواسته در مناطق شهري و روستائي بوده است. پيشنهاد اين مطالعه اين است كه ميزان حاملگي برنامهريزينشده را ميتوان به وسيلهي اجراي برنامههاي "بهبود كيفيّت خدمات تنظيم خانواده " كاهش داد. چنين برنامههايي بايد زوجين استفادهكننده از روشهاي سنّتي را در مناطق شهري و زوجين استفادهكننده از قرص پيشگيري در مناطق روستايي را به عنوان گروه هدف در نظر بگيرند.
اين مقاله در نشريهي "باروري و ناباروري"، دورهي ۵، شمارهي ۱، سال ۱۳۸۲، پياپي ۱۷، ۷۶-۶۲ چاپ شده است. براي دسترسي به فايل متن كامل مقاله به صورت پي دي اف، لينك زير را كليك كنيد.
http://profs.basu.ac.ir/h-hoseini/free_space/unwanted%20pregnancy%20(abbasi%20shavazi%20et%20al).pdf