كردستان و مسأله‌ي نابرابري‌هاي آموزشي

جعفر اسماعيل سرخ

چكيده

نويسنده لازمه‌ي ايجاد فرصت‌هاي آموزشي مساوي براي همه‌ي جمعيّت لازم‌التّعليم را كاهش نابرابري‌هاي آموزشي و توزيع عادلانه و مناسب فرصت‌ها و امكانات آموزشي در بين آن‌ها مي‌داند. در اين مقاله مسأله‌ي نابرابري هاي آموزشي در مورد لازم‌التّعليمان كلّيه‌ي دوره‌هاي تحصيلي مناطق مختلف استان كردستان از سه بُعد نرخ ثبت‌نام و پوشش‌هاي تحصيلي، تراكم دانش‌آموزي، تراكم كلاسي، ضريب بهره‌بري از فضاهاي آموزشي و در نهايت، نرخ ارتقاء، نرخ گذر و افت تحصيلي مورد بررسي قرار گرفته است.

نتايج نشان مي‌دهد كه حدود 25 درصد دبيران دبيرستان داراي مدرك زيرليسانس هستند. تنها 20 درصد اعضاي هيأت علمي مراكز آموزش عالي استان كردستان داراي مدرك دكتري هستند و 80 درصد باقي‌مانده را مربيان (مدرك فوق‌ليسانس) دانشگاهي تشكيل مي‌دهند. اين بررسي هم‌چنين نشان مي‌دهد كه نابرابري جنسيّتي و منطقه‌اي قابل‌توجّهي در دوره‌هاي مختلف تحصيلي وجود دارد. نرخ افت تحصيلي در دوره‌هاي مختلف تحصيلي زياد است و ظرفيّت دوره‌هاي تحصيلي و توزيع رشته‌اي دانش‌آموزان و دانشجويان تناسبي با نيازهاي منطقه‌ي كردستان به نيروي انساني ندارد.

 اين مقاله در "فصل‌نامه‌ي پژوهش و برنامه‌ريزي در آموزش عالي"، شماره‌ي 19، سال 1380، صص 181-143 چاپ شده است. برايدسترسي به فايل متن كامل مقاله به صورت پي دي اف، لينك زير را كليك كنيد.

 http://profs.basu.ac.ir/h-hoseini/free_space/educational%20inequality%20in%20kurdistan%20(posted).pdf