ارزيابي مطالعات آمايش سرزمين ايران از ديدگاه آموزش عالي

 پريدخت وحيدي

 چكيده

در اين مقاله نويسنده ضمن بررسي نقاط ضعف و قوّت مطالعات آمايش سرزمين تحت عنوان مطالعات "ستيران"ف و مطالعات "طرح پايه‌ي آمايش سرزمين اسلامي"، بُعد جديدي در مطالعات آمايش سرزمين ارايه مي كند. پس از توصيف شباهت‌ها و اختلاف‌هاي مطالعات فوق به تحليل نتايج آن‌ها مي‌پردازد.

بر اساس اين بررسي، در مطالعات ستيران بر توسعه‌ي بخشي و نه منطقه‌اي تأكيد شده و ارتباط متقابل مؤسّسات آموزش عالي و مناطق در نظر گرفته نشده است. در مطالعات طرح پايه‌ي آمايش سرزمين اسلامي، اگرچه نقش تربيّت نيروي انساني متخصّص ذكر گرديده، ضوابط تقسيم كار تخصّصي و يا ضوابط لازم براي تخصّصي‌كردن مناطق ارايه نشده است و نقش سرمايه‌گذاري‌هاي مكمّل آموزشي، پروژه‌هاي تسهيلات زيربنايي، رفاهي و كمك‌آموزشي مشخّص نيست. اين مطالعات از نظر قابليّت‌شان براي هدايت بخش آموزش عالي در مكان‌يابي پروژه‌هاي سرمايه‌گذاري ناقص به نظر مي‌رسند و بخش آموزش عالي را با سئوالات اصلي در زمينه‌ي چگونگي تخصيص سرمايه‌گذاري‌ها به‌طوري كه توازن بين مناطق و مؤسّسات آموزش عالي حفظ  برقرار شود و چگونگي استفاده‌ي مؤثّر از منابع به طوري كه توسعه تسريع شود، بدون پاسخ رها كرده است. نويسنده لزوم شمول موارد فوق را در تحقيقات آينده متذكّر شده است.

 اين مقاله در نشريه‌ي "فصل‌نامه‌ي پژوهش و برنامه‌ريزي در آموزش عالي"، سال 1374، شماره‌ي 2، صص 59-41 چاپ شده است. براي دسترسي به فايل متن كامل مقاله به صورت پي دي اف، لينك زير را كليك كنيد.

 http://profs.basu.ac.ir/h-hoseini/free_space/amayesh%20sarzamin%20and%20(posted).pdf