سياست سلامت در چهارچوب رفاه اجتماعي
سياست سلامت در چهارچوب رفاه اجتماعي
حسين اعتمادي، حسن رفيعي
چكيده
نويسندگان مقاله، با نقطه عزيمت "رفاه اجتماعي"، به تعريف و تشريح مفهوم "سلامت" و توضيح مقولهي "سلامت عمومي" پرداختهاند. مقاله، برخي از مهمترين ويژگيهاي عصر نو در ارتباط با سلامت عمومي نوين را (پرورش سلامت) برشمرده و به تبيين نسبت نابرابري و سلامت پرداخته است. از همين منظر، رابطهي اميد زندگي، بار درآمد سرانه، رابطهي درآمد و ميزان مرگومير در مردان سفيدپوست آمريكا، تفاوت ميزان مرگومير نوزادان و مردان 46-20 ساله، بر حسب طبقهي اجتماعي، در سوئد و بريتانيا، بررسي و تحليل شده است. نويسندگان مقاله، خدماتي را كه براي تأمين، حفظ و ارتقاي سلامت ارائه ميشود، براساس سطوح مداخلهي آنها به سه نوع (خدمات سطح پيشگيري، خدمات سطح درمان و خدمات سطح توانبخشي) تقسيم كرده و توضيح دادهاند. همچنين اين نوشتار مهمترين سياستهايي كه براي پرورش و ارتقاي سلامت جامعهي ايران ميتوان در نظر گرفت برشمرده است. در همين خصوص، تأكيد بر پيشگيري، به جاي اكتفا به درمان تأكيد بر سلامت رواني ـ اجتماعي به جاي اكتفا به سلامت جسمي، تأكيد بر عوامل اجتماعي سلامت به جاي اكتفا به عوامل زيست محيطي آن، افزايش تأثير شبكههاي بهداشت در شهر، بينرشتهاي ديدن سلامت و بينبخشي ديدن سلامت و قراردادن آن در چهارچوب وسيع رفاه اجتماعي تشريح شده است.