ريسك مرگ در ايران
ريسك مرگ در ايران
مرتضي اعلاباف صباغي
چكيده
اين مقاله، يكي از دغدغههاي بهداشت و درمان را در ايران بهدستآوردن ملاكي كمّي براي اندازهگيري ريسك مرگ ميداند. اندازهگيري ريسك مرگ بر اساس احتمال مرگ و اميد زندگي، ردهبندي خاصّي از عوامل مرگ را به دست ميآورد، در صورتي كه با بهكارگيري كمّيتهايي چون سن به هنگام مرگ، نرخ تنزيل و تأخير در تأثيرگذاري عوامل مرگ، ميتوان به ردهبندي كاملاً متفاوتي از ريسك مرگ رسيد. بدين ترتيب با استفاده از روش محاسبهي ريسك مرگ كه در اين پژوهش آمده، ميتوان اين ريسك را براي 150 علّت مرگ در ايران محاسبه و با روشهاي ديگر مقايسه كرد. در اين مطالعه، ردهبندي اين 150 علّت مرگ و تعيين چگونگي اهميّت اين عوامل مطرح ميشود. در همين راستا، ابتدا مدل در نظرگرفتهشده براي موضوع ريسك مرگ توضيح داده ميشود. سپس، نتايج محاسبات در چهار جدول تشريح ميگردد. در يك جدول، احتمال مرگ براي عوامل مهمّ مرگ و عمر از دسترفته و اميد سالهاي عمر از دسترفته محاسبه گرديده و دوباره با توجّه به نرخ تنزيل 3 درصد و نيز مكث ده سال مرگ، حساب شده است. جدول دوّم مقاله نشانگر ردهبندي عوامل مرگ بر اساس احتمال مرگ، عمر ازدسترفته و اميد سالهاي عمر ازدسترفته است. در اين نوشتار چگونگي اهميّت و ردهبندي عوامل مرگ بر اساس اين سه ملاك مشخّص ميشود. جداول مذكور نشانگر برآوردهاي 18 گروه از عوامل مهمّ مرگ هستند كه حاصلجمع برآوردهاي جداول سوّم و چهارم است. اين دو جدول (3 و 4) محاسبات ريسك مرگ را براي 150 علّت نشان ميدهند .گفتني است يافتههاي اين پژوهش، مؤيّد يافتههاي ويسكوزي بوده و نشانگر چگونگي دگرگوني ردهبندي بيماريها با توجّه به نحوه محاسبه ريسك مرگ است.
اين مقاله در "فصلنامهي تأمين اجتماعي"، سال ششم، شمارهي اوّل، فصلنامهي شمارهي ۱۶، صص ۱۶۶-۱۳۹ چاپ شده است. براي دسترسي به فايل متن كامل مقاله به صورت پي دي اف، لينك زير را كليك كنيد.