تأثير ابعاد متفاوت استقلال زنان بر رفتار باروري آن‌ها در ايران

محمّدجلال عباسي شوازي، مليحه علي مندگاري

چكيده

يكي از موضوعات اساسيِ كنفرانسِ جمعيت و توسعه در قاهره؛ توانمندسازي زنان در راستاي بهداشت باروري است. فرض بر اين است كه در صورت افزايش توانمندي و استقلال زنان، نقش آن‌ها در تصميم‌گيري‌هاي مربوط به ازدواج و فرزندآوري بيش‌تر شده و به افزايش استفاده از وسايل تنظيم خانواده و در نهايت كاهش باروري منجر خواهد شد. هدف از مقاله‌ي حاضر سنجش رابطه‌ي استقلال زنان با رفتار باروري آن‌ها در ايران است. بدين منظور از داده‌هاي طرح بررسي ويژگي‌هاي اجتماعي و اقتصادي خانوار، سال1380 توسّط مركز آمار ايران بهره مي‌گيريم. طرح فوق تعداد 6960 خانوار را در كلّ كشور تحت پوشش قرار مي‌دهد‌ و 5214 زن 49-15 ساله به‌طور كامل مصاحبه مي‌شوند كه علاوه بر ويژگي‌هاي اقتصادي-اجتماعي خانوار و زنان مورد مطالعه، جنبه‌هاي مختلف استقلال زنان با گزينه‌هاي متفاوتي سؤال‌ مي‌شود. يافته‌هاي اين تحقيق بيان‌گر اين است كه پايگاه زنان در جامعه‌ي مورد مطالعه، در مناطق شهري متفاوت از مناطق روستايي است. افزايش استقلال زنان در دو بعد اطّلاعاتي و جابه‌جايي، رابطه‌اي معكوس با باروري آن‌ها دارد در حالي‌كه در ارتباط با شاخص استقلال تصميم‌گيري، نحوه‌ي مشاركتيِ اتّخاذ تصميم زوج‌ها در موضوعات متفاوت خانوادگي، به باروري سطح پايين و افزايش ميزان استفاده از وسايل پيش‌گيري منجر مي‌شود. نتايج كلّي نشان مي‌دهد كه زنان مستقل‌تر، باروري پايين‌تري را تجربه كرده‌اند.

اين مقاله در فصل‌نامه‌ي "پژوهش زنان"، بهار ۱۳۸۹، دوره‌ي ۸، شماره‌ي ۱، صص ۵۱-۳۱ چاپ شده است. براي دسترسي به فايل متن كامل مقاله به صورت پي دي اف، لينك زير را كليك كنيد. آن‌گاه، رو به روي عنوان مقاله‌ي مذكور، گزينه‌ي دريافت فايل را كليك كنيد و به اين ترتيب فايل مقاله را ذخيره نماييد.

http://journals.ut.ac.ir/page/issue-main-page.html?issueId=168660