مروري بر مکانيسمها و تئوريهاي پيري
مروري بر مکانيسمها و تئوريهاي پيري
غلامرضا آذري
چكيده
عوامل متعدّدي مشوّق مطالعات مربوط به طول عمر و افزايش حدّاکثر طول عمر و افزايش درصد سالمندان جوامع و افزايش درصد بودجهي جوامع که صرف سالمندان ميشود از آن جملهاند. ديدگاههاي اخير نسبت به مکانيسمهاي پيري حاکي از فرايندهاي بسيار پيچيده و چند عاملي ميباشد که برخلاف ديدگاههاي اوّليه است که بر علّت مشخّص مانند اثر يک ژن يا يا از بينرفتن يک عامل کليدي تأکيد ميکردند. اين مرور مختصر سعي دارد مکانيسمهاي پيري را در سطوح ملکولي سلولي و سيستميک بررسي نمايد و همچنين جنبههاي مختلف تأثير متقابل ژنتيک و محيط را مدّ نظر داشته باشد. تئوريهاي تکاملي پيري را نتيجهي کاهش نيروي انتخاب طبيعي ميدانند و در مقابل تئوريهاي مولکولي بر تنظيم ژنتيکي پيري تأکيد دارند و سالمندي را نتيجهي تغييرات در ژن ميدانند. تئوريهاي سلولي نيز وجود دارند که مشهورترين آنها تئوري تلومر است و پيري حاصله از استرس نيز در اين گروه قرار دارد. تئوريهاي سيستميک قرار دارند که شامل دو گروه اصلي نورواندوکرين و ايمونولوژيک ميباشد. اين مقاله در نشريهي "سالمند"، شمارهي ۱، پاييز ۱۳۸۵، صص ۶۸-۵۶ چاپ شده است. براي دسترسي به فايل متن كامل مقاله به صورت پي دي اف، اينجا كليك كنيد.