بررسي عوامل اجتماعي، اقتصادي مؤثّر بر ميانگين سنّ ازدواج زنان در سه دههي گذشته 85-55
بررسي عوامل اجتماعي، اقتصادي مؤثّر بر ميانگين سنّ ازدواج زنان در سه دههي گذشته 85-55
جعفر هزارجريبي, پروانه آستينفشان
هدف اصلي اين مقاله، بررسي روند تحوّلات ميانگين سنّ ازدواج زنان و عوامل اجتماعي ـ جمعيّتي مؤثّر بر آن طيّ سالهاي 85-55 در سطح استانها به تفكيك مناطق شهري و روستايي است. بدين منظور، ابتدا با مطالعهي تئوريها و تحقيقات انجامشده در اين زمينه، چارچوب نظري تحقيق، تدوين و سپس از طريق دادههاي سرشماري مركز آمار ايران طيّ سالهاي مذكور و نرم افزار spss شاخصهاي مورد نياز ساخته و وارد معادلهي رگرسيون چندمتغيّره شد. نتايج حاصل از بررسي، حاكي از آن است كه ميانگين سنّ ازدواج زنان در مناطق شهري و روستايي طيّ چهار سرشماري بيش از يك سال افزايش يافته است؛ همچنين تفاوت قابلتوجّهي بين ميانگين سنّ ازدواج زنان روستايي و شهري ديده نشد. از مهمترين عوامل مؤثّر بر اين افزايش طيّ چهار دوره، ميتوان به ميزان بيكاري، نرخ مشاركت اقتصادي زنان، ميزان تحصيلات عالي و ميزان باسوادي اشاره كرد.
اين مقاله در نشريهي "برنامهريزي رفاه و توسعهي اجتماعي"، شمارهي ۱، زمستان ۱۳۸۸، صص ۳۲-۱۳ چاپ شده است.